Rederijken

Vaak wordt het woord 'rederijkers' geassocieerd met vervlogen tijden, waarin heren en dames probeerden de 'rede rijker' te worden. Niet helemaal onlogisch, want daar ligt eigenlijk ook de oorsprong van de bestaande rederijkerskamers. Al in de late middeleeuwen waren er rederijkerskamers die zich bezighielden met toneel en het voordragen van verzen. De noordelijke Rederijkers zijn later ontstaan. In de negentiende eeuw werden er leesgezelschappen opgericht die de welsprekendheid beoefenden door middel van toneel en voordrachtskunst. Daarnaast hadden de talrijke rederijkerskamers die de provincie kende, ook een culturele en sociale functie. En er werden onderling wedstrijden georganiseerd. Vandaag de dag zijn er nog zo'n vijftien rederijkerskamers min of meer actief in onze provincie. Zij ontmoeten elkaar op het jaarlijkse concours en strijden daar om de prijzen die verbonden zijn aan de beste voordracht, eenakter, vrije bijdrage, memorisatie of improvisatie. Ook worden regelmatig gezamenlijk producties gemaakt. Er zijn zelfs contacten met Vlaamse Rederijkerskamers, waarmee elk jaar om de Taalunieprijs wordt gestreden en bovenal warme contacten worden onderhouden.